kloptdatwel

Subscribe to feed kloptdatwel
Bijgewerkt: 43 min 33 sec geleden

Complotdenkende piloten, het aerotoxisch syndroom en het platteaardegeloof

do, 16/11/2017 - 09:55

Het tv-programma Zembla besteedde al een paar keer aandacht aan het aerotoxisch syndroom, een aandoening die veroorzaakt zou worden door giftige stoffen in de lucht die in de cabine wordt geblazen. Vliegtuigmaatschappijen willen er niets van weten. In aflevering van 8 november gaat het met name over een piloot die er uiteindelijk zoveel last van zou hebben gekregen dat hij niet meer kon vliegen. Zembla onthult dat hij een vergaand zwijgcontract van KLM moest tekenen in ruil voor zijn ontslagvergoeding. Deze Willem Felderhof heeft echter ook last van andere kwalen: hij gelooft in chemtrails en geheime geo-engineeringsprojecten, en in complotten rondom 9/11. Een onvermoede bijwerking van die giftige cockpitluchtjes?

Willem Felderhof in 2013, beeld van een bijgehouden videodagboek (Zembla uitzending 8 november 2017)

Willem Felderhof kwam ik voor het eerst tegen als organisator van de Open Mind Conference 2015 in Nederland, een bijeenkomst van complotdenkers waar Felderhof zelf een verhaal hield over chemtrails en andere manieren die overheden zouden gebruiken om ons te vergiftigen. De conferentie zou eigenlijk in Amsterdam plaatsvinden, maar er onstond commotie toen bleek dat holocaustontkenner Christopher Bollyn er ook een verhaal zou houden. De conferentie week uit naar John Consemulders Centrum Zonnewijzer (inmiddels opgeheven).

Beetje vreemd dat Zembla in de uitzending niets over deze kant van Felderhof meldde. Voor de andere mensen die claimen slachtoffer te zijn van dit aerotoxisch syndroom lijkt het me niet zo fijn dat Zembla-makers Ton van der Ham en Nikki van der Westen hem presenteren als een van de best gedocumenteerde gevallen. Op zijn eigen website windt Felderhof er ook geen doekjes om waar hij staat:

The Netherlands, like most other European countries, is no longer a sovereign country but it is hijacked and occupied by imperialistic forces with dark agenda’s. All this is facilitated by corrupt puppet governments that are controlled by a psychopathic elite. A visible embodiment of this control structure in the Netherlands is the so-called “royal” family.

En een blik op een paar artikelen vertellen je verder waarschijnlijk genoeg.

Dat het aerotoxisch syndroom kan leiden tot complotdenken, ga ik natuurlijk niet beweren. Andersom is het wel voorstelbaar dat mensen die meer dan gemiddeld gevoelig zijn voor complottheorieën onbegrepen lichamelijk ongemak eerder aan zo'n oorzaak wijden. Er lopen wel meer piloten rond met heel vreemde ideeën zonder verhalen over vieze cockpitlucht. Onlangs kwam ons een ander merkwaardig verhaal ter ore: ene Lydia Ouwersloot (vermoedelijk pilote bij KLM) zit sinds enige maanden aan de grond, omdat ze uit de kast kwam als platteaardegelovige! In overleg met de bedrijfsarts is ze voorlopig medisch ongeschikt verklaard om te vliegen, mentaal niet stabiel genoeg. U kunt haar verhaal horen in een interview met Mark Sargant. Ze vertelt daarin dat ze in complottheorieën geïnteresseerd raakte nadat haar kind een hersenbeschadiging had overgehouden van vaccinaties, gelukkig hersteld na behandeling door Tinus Smits, u weet wel die homeopaat die de krankzinnige CEASE therapie bedacht ... Nog iemand dus, die veel vlieguren maakte en steeds raardere gedachten ontwikkelde.

De linke weekendbijlage (44-2017)

za, 11/11/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

BREKEND: Fake News Spel Blijkt Wervingscampagne Russische Trollenfabriek!

di, 07/11/2017 - 12:14

Een online game om jongeren te leren hoe makkelijk nepnieuws verspreid wordt en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. Klinkt als een nobel initiatief. DROG, dat zich als een 'platform voor kritische nieuwsconsumenten' profileert, lanceerde afgelopen maandag de website slechtnieuws.nl waarop de argeloze bezoeker verleid wordt om zijn vaardigheden in het maken en verspreiden van nepnieuws te testen. Ogenschijnlijk een onschuldig spelletje, maar Kloptdatwel trapt er niet in!

De journalist van Motherboard die de oprichter van DROG, Ruurd Oosterwoud, interviewde, zat ook op het goede spoor, maar pakte net niet door:

Is hij dan niet bang dat hij op deze manier mensen opleidt tot effectieve leugenaars? Krijg je geen powertrolls als je ze precies leert wat ze moeten doen om online aandacht te krijgen? "We spelen wel met vuur, maar we houden het binnen het betamelijke. Onze game is binnen een gesloten ecosysteem. Ik zie DROG als een goochelaar die zijn eigen truc uitlegt terwijl hij hem uitvoert. Ik dat het verder naïef is om onze workshops en campagnes te zien als een gevaar: als wij het kunnen, kunnen kwaadwillenden het nog beter.

Een leugen verpak je het beste in een halve waarheid. Zelfs het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek is erin gestonken en ondersteunt DROG met subsidie.

De redactie van Kloptdatwel had bedenkingen en die werden versterkt na een ontmoeting met de bekende man in de lange regenjas in een parkeergarage in het oosten des lands. "следовать коду" fluisterde die ons in. En dat deden we.
Het doorspitten van het algoritme van 'Slecht Nieuws' brengt aan het licht dat spelers die boven een bepaalde score komen (meer dan 15.000 volgers) worden doorgeleid worden naar 'the next level'. Na nog enige lagen lijkt het spel plots te stoppen, maar enkele dagen later ontvangt de deelnemer een e-mail met een uiterst aanlokkelijk, maar des te immoreler aanbod ...

Wees dus gewaarschuwd. Speel het spel op eigen risico, liefst op een openbare computer (bijvoorbeeld in de bibliotheek) en plak de webcam af! Dat laatste kan niet genoeg benadrukt worden, de foto's die van onze onderzoeker inmiddels via het dark web verspreid worden, laten haar gelukkig alleen maar met de uit voorzorg aangebrachte plaksnor en -baard zien.

PS geruchten dat de redactie van Kloptdatwel vet betaald is voor dit bericht door concurerende trollenfabrieken moeten we helaas naar het rijk der fabelen verwijzen. 

CVS/ME blijft in het nieuws

ma, 06/11/2017 - 06:00

Cees Renckens schrijft columns voor Kloptdatwel. Van 1988 tot 2011 was hij voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Foto: Klaas Jaarsma

Het chronisch vermoeidheidssyndroom, ook wel myalgische encefalopathie genoemd, is een onbegrepen syndroom gekenmerkt door lang aanhoudende vermoeidheidsklachten en traag herstel na lichamelijke inspanning. Overal ter wereld en ook in ons land is onderzoek gedaan naar een lichamelijke oorzaak, welke nooit gevonden is. Het syndroom is medisch onbehandelbaar en de meeste patienten blijven levenslang invalide. De enige benadering die op succes kan bogen is de zgn. cognitieve gedragstherapie al of niet in combinatie met geleidelijk opvoeren van lichamelijke inspanning. Dat leek in grootschalig onderzoek (PACE-studie, Lancet 2011) afdoende te zijn aangetoond.

Recent is de oude controverse tussen de reguliere medici, die geen somatische afwijkingen zien, en de patiëntenverenigingen en hun sympathisanten weer in alle heftigheid opgelaaid. Directe aanleiding was de steekhoudende kritiek die er vanuit patiënten en hun medestanders op de PACE-studie werd uitgeoefend, waarna de voorlopige conclusie moet luiden dat de werkzaamheid van deze benadering in de PACE-studie te mooi werd voorgesteld en aan twijfel onderhevig is.
Bij het aanvechten van dit grote onderzoek speelde ook onze landgenoot Mark Vink een vooraanstaande rol. Hij was huisarts en verzekeringsarts en lijdt zelf aan een extreme vorm van CVS. Hij publiceerde in 2015 in een neurologenblad een analyse van de PACE-studie en kreeg daarvoor een nominatie voor de 2016 John Maddox Science Prize (prijs voor moedige wetenschappers).
Vink gaf ook een interview aan de Volkskrant waarin hij zijn beklagenswaardige leven beschrijft en zich fel keert tegen hen die CVS als een psychische ziekte beschouwen. Hij zei in het interview: ‘Het is in ieders belang dat ME-patiënten zo snel mogelijk weer aan de slag gaan en niet meer op uitkeringen zijn aangewezen. Heranalyses van de PACE-trial hebben nu aangetoond dat dat met gedrags- en bewegingstherapie nooit zal gebeuren’. Hij liep vroeger de marathon, maar de gang naar de wc is nu voor hem al een marathon. ‘Ik wilde weten of ik daar een biologische oorzaak voor kon vinden. Daarom heb ik een aantal keer met een vingerprik bloed afgenomen, voordat ik uit bed stapte en naar de badkamer liep en bij terugkomst opnieuw, na 5 minuten en na een half uur. Dat bloed heb ik laten onderzoeken. Daaruit bleek dat ik na die minieme inspanning heel lang een torenhoge hoeveelheid melkzuur in mijn bloed had, veel hoger dan een topsporter na een extreme prestatie. Mijn verlies aan spierkracht wordt blijkbaar veroorzaakt door ernstige problemen met de productie van energie in mijn cellen’. Aldus Vink, die zijn dagen grotendeels in bed slijt en zijn hoogwaardige publikaties schrijft met behulp van een stemcomputer. Zijn ouders tikken de teksten uit. Hij ontvangt veel fanmail uit de hele wereld. Curieus is die nominatie voor de John Maddox Prize, een prijs die in 2012 nog werd gewonnen door de Britse psychiater Wessely, die wegens zijn beschrijving van CVS als functionele (zeg psychische) aandoening bloot stond aan een enorme haatcampagne van CVS-patienten. Overigens is zo’n nominatie niet zo exclusief als men zou denken: er waren in 2016 72 genomineerden. De prijs is wel prestigieus.

Een van de problemen waarmee lijders aan dit type aandoening (behalve CVS, zijn dat o.m. fibromyalgie, chronische Lyme, chronische whiplash en RSI) steevast mee geconfronteerd worden is de beoordeling van hun kwaal door keurings- en verzekeringsartsen. Wie verklaart iemand ziek en uitkeringsgerechtigd als er geen enkele objectieve afwijking te vinden is? Ook de verzekeringsartsen worstelen natuurlijk regelmatig met dit probleem en verzekeringsarts en jurist Jim Faas schreef er herhaaldelijk over in Medisch Contact. Hij blijkt toch nog heil te zien in herhaald onderzoek naar een somatische oorzaak en noemt zelfs een Noorse publikatie van enkele oncologen (!), die mogelijk een nieuw geneesmiddel zouden hebben ontdekt tegen het CVS. Hij kreeg daarover inmiddels de wind van voren en schrok van de heftigheid van het debat. Wist hij dan niet dat totnogtoe alle somatisch gerichte behandelaars die beweerden succes te hebben bij de behandeling van CVS kwakzalvers en fraudeurs waren?

Zo’n kwakzalver, die al ruim twintig jaar actief is als een ware Messias, die de oorzaak van het CVS had ontdekt en die in kringen van patiënten en CVS-kwakzalvers steeds weer werd uitgenodigd als spreker kwam uit Brussel. Wij spreken hier over professor Kenny de Meirleir, die o.a. betrokken was bij het dwaalspoor van het retrovirus XMRV als oorzaak van CVS. Ook ontwikkelde hij bloedtesten waarmee de diagnose gesteld zou kunnen worden. Zijn aanpak bestond voorts o.m. uit het frequent stellen van de diagnose ‘chronische Lyme’, antivirale middelen, supplementen en medicatie die door zijn eigen firma werd verhandeld en geïmporteerd. Erg duur spul ook, soms voor meer dan duizend euro per maand. Het middel Nexavir zou bewezen effectief zijn tegen fibromyalgie en werd verkocht door een bedrijf waaraan zijn vrouw Carine Muyldermans was verbonden. Zijn en haar zakelijke activiteiten hebben vertakkingen in de Nevada (VS) en in Ossendrecht (Kalida NV).
Tot ergernis van veel aan de Brusselse Vrije Universiteit verbonden medici kon hij zich met veel diplomatie en handigheid handhaven als hoogleraar inspanningsfysiologie, weliswaar buiten de medische faculteit, maar bij fysiotherapie en revalidatie. Recent ging hij met emeritaat. Inmiddels – eindelijk gerechtigheid - pakken zich donkere wolken samen boven de emeritus, want hem wacht een strafrechtelijk proces wegens illegale import en verkoop van medicijnen. In september verscheen van de hand van de onderzoeksjournalisten van Apache een zeer degelijk artikel over zijn geldmachine, met zijn internationale vertakkingen.
In de streek van Antwerpen worden er nu benefiet concerten en voordrachten georganiseerd om zijn "research" te steunen! Zijn reputatie zal echter nu wel snel gebroken zijn. De geneeskunde staat in België op een hoog niveau, maar ook daar ontkomt men af en toe niet aan ontsporende medici, die dan ook graag de blik op ons land werpen. Zijn landgenoot Michael Maes ging hem voor, ook een ‘crazy professor’, met pek en veren weggestuurd uit Maastricht. Hij spande ooit een kort geding aan tegen ondergetekende maar verloor de zaak hopeloos.

Inmiddels dient zich al weer de volgende Belgische kwak-professor aan, want de website van de Belgische ME vereniging meldt dat emeritus interne geneeskunde Frank Comhaire uit Gent een boek heeft geschreven, waarin eindelijk succes van CVS-behandeling wordt beschreven en waarin veel over de oorzaak wordt opgehelderd. Een naam om in de gaten te houden.

De linke weekendbijlage (43-2017)

za, 04/11/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Vanwege het Skepsiscongres en de voorbereidingen daarvoor, deze week een wat kortere lijst.

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

Stephen Colbert bespreekt 'Goop Magazine' van Gwyneth Paltrow

zo, 29/10/2017 - 06:00

Stephen Colbert bespreekt het nieuwe tijdschrift van Paltrow, die onlangs nog de Rusty Razor kreeg voor haar lifestyle imperium: "It's just like the website, only it is not free." En er staat ook een close-up van een grapefruit in. Moet je ook nog bijna 15 dollar voor betalen ... Nee, dan liever Stephen's eigen blad, Covetton Cuarterly dat uitmunt in 'Baroque Simplicity', 'Shabby Elegance' en gewoon eerlijk zegt: "Give me Money".

De linke weekendbijlage (42-2017)

za, 28/10/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Vanwege het Skepsiscongres en de voorbereidingen daarvoor, deze week een wat kortere lijst.

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

Australië stopt met indirecte subsidies voor zeventien onbewezen ideetjes in zorgverzekering

di, 24/10/2017 - 15:39

Het Australische zorgverzekeringssysteem zit net wat anders in elkaar dan bij ons. Naast een algemene basisverzekering Medicare die iedereen heeft, kun je je extra verzekeren via Private Cover voor zaken als een vrije dokterskeuze en tandheelkundige zorg. Maar ook voor diverse alternatieve behandelingen, die we in navolging van Arjen Lubach beter maar 'onbewezen ideetjes' kunnen noemen.

Die Private Cover heeft dus veel weg van onze aanvullende zorgverzekeringen, maar er is wel een verschil. In Australië subsidieert de overheid  Private Cover indirect via belastingen, omdat je de kosten mag aftrekken. Niet zo vreemd dat de overheid dus wel wat te zeggen wil hebben (en gelukkig ook heeft) over wat er allemaal onder Private Cover valt.

In 2012 startte men met het bekijken van het bewijs voor de effectiviteit van zeventien onbewezen ideetjes, waaronder aromatherapie, homeopathie, iriscopie, Buteyko-therapie, toegepaste kinesiologie, shiatsu en yoga. In 2015 was het rapport klaar en daarin staat dat er voor geen van deze zaken afdoende bewijs te vinden was voor effectiviteit.

Nu schrapt de Australische overheid dus de financiële steun voor deze praktijken en mogen ze niet meer in verzekeringen voor Private Cover worden opgenomen. Het duurt overigens nog tot april 2019 voor het echt van kracht wordt.

Via Science Based Medicine: Australia ends insurance subsidies for naturopathy, homeopathy, and more

De linke weekendbijlage (41-2017)

za, 21/10/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Vanwege het Skepsiscongres en de voorbereidingen daarvoor, deze week een wat kortere lijst.

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

De linke weekendbijlage (40-2017)

za, 14/10/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

en natuurlijk nog even terugkijken naar dit leuke item van Zondag met Lubach van vorige week:

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

De Xentix doet niets bij burn-out

vr, 13/10/2017 - 06:00

We moesten er even op wachten, maar eindelijk is het zover: de resultaten van het onderzoek naar de invloed van de futuristisch ogende Xentix op uitval door burn-out zijn binnen. De Xentix is een therapeutisch apparaat dat licht en magneetvelden combineert. Ik schreef er in 2014 een artikel over toen het onderzoek opgezet werd: 'De Xentix – technobluf van Letec tegen burn-out'. Het artikel met de resultaten van het onderzoek van het Coronel Instituut van het Academisch Medisch Centrum te Amsterdam is op 2 oktober jl. gepubliceerd in BMC Public Health.

De resultaten zijn kort gezegd volledig negatief. Op geen van de vooraf bepaalde uitkomstmaten werd enig statistische significant verschil gevonden tussen de drie groepen die aan de verschillende behandelingen werden onderworpen. Na verloop van 24 weken waren de deelnemers die de Xentix-behandeling ondergingen in combinatie met coaching, de deelnemers die coaching kregen en een nep-Xentix behandeling, en de groep die alleen coaching kreeg aangeboden, allemaal weer met vergelijkbare percentages van hun normale contracturen aan de slag. Ook op de subjectieve maten als stress en werk gerelateerde vermoeidheid scoorden de groepen niet wezenlijk van elkaar. Kortom, de Xentix kan voor de behandeling van burn-out de prullenbak in.

Op zich erg goed dat dit onderzoek, ondanks het negatieve resultaat gepubliceerd is en ook dat het onder Open Access voor iedereen te lezen is. Waar ik in mijn eerdere artikel vooral mijn verbazing over uitsprak was dat er helemaal geen serieuze aanleiding is om te denken dat de magneetvelden van de Xentix überhaupt van betekenisvolle invloed kunnen zijn. Wat Letec, de firma achter de Xentix, daarover zoal beweerde was in ieder geval natuurwetenschappelijke kolder.
In het artikel schrijven de auteurs het volgende over waarom ze toch een invloed voor mogelijk achtten:

Pulsed Electromagnetic Field therapy helps to stabilize the metabolism, resulting in a better balance between the cell and the intercellular spaces [11]. The mechanism of this therapy is thought to be that: i. hormones and neurotransmitters transmit chemical communication from one cell type to another that moderate the metabolic reactions of tissues to the environmental surroundings; ii. communication between these signalling structures is a potential mechanism by which very low-energy electromagnetic fields might increase metabolic activity in the human body. Hormone and neurotransmitter receptors are specific protein molecules that use a diversity of biochemical activities to pass chemical indicators from the external space of a cell through the plasma membrane to the inner space of the cell; iii. since many low-energy electromagnetic fields have less energy to directly pass through the membrane, it is likely that they may modify the existing signal transduction routes in cell membranes, thus producing both transduction and biochemical extension of the properties of the field itself [12]. However, the present understanding of what the physiological mechanisms of PEMF might be is incomplete.

Wie de moeite neemt om die referentie 12 (Luben, 1991) op te zoeken zal zien dat dit stukje tekst met slechts kleine aanpassingen is overgenomen van het abstract van die studie. (*). Daar volgt echter:  "As an example of the kinds of processes that may be involved in these interactions, one metabolic process in which the physiological effects of low-energy electromagnetic fields is well established is the healing of bone fractures." En ook in het andere artikel waaraan in dit stukje wordt gerefereerd (Rahbkek, 2005) lijkt het allemaal te gaan om onderzoek waarbij de invloed van magneetvelden op bijvoorbeeld botgroei, wondheling en ontstoken gewrichten is bekeken. Dat staat mijns inziens nogal ver af van burn-outverschijnselen. Beide artikelen stonden overigens niet op de literatuurlijst die ik indertijd kreeg van Letec. Of de veldsterkte van de Xentix enigszins in de buurt komt van de minimale waarden die in deze artikelen worden genoemd, ben ik niet nagegaan, maar dat is natuurlijk ook relevant.

Dat Letec dit onderzoek zou kunnen gebruiken als promotiemateriaal, waarvoor ik een beetje bevreesd was, lijkt me met dit resultaat en de manier waarop het verwoord is, vrijwel uitgesloten. Helemaal als je in de Discussion leest dat de auteurs wat verbaasd waren dat ze eerder beschreven positieve effecten van licht- en magneettherapie los van elkaar, niet gerepliceerd zagen, en dat ze overwegen dat het misschien komt omdat bij de Xentix die twee mechanismen negatief op elkaar inwerken. Lijkt me ook onzin, maar dat schofffelt natuurlijk wel het unique selling point van de Xentix onderuit. Niet zo vreemd dat je op de website van Letec helemaal niets meer terugvindt dat verwijst naar het onderzoek, laat staan het resultaat.

Ik heb Letec een aantal vragen gestuurd over dit onderzoek en wat zij er van vinden. Zodra ik daar antwoord op krijg, vul ik dit artikel aan.

* In het artikel uit 2016, ook in BMC Public Health, waarin drie van de vier auteurs van dit nieuwe artikel de opzet van het onderzoek uit de doeken doen, is dat stuk op een spelfout na overigens 1-op-1 overgenomen en niet als citaat aangemerkt. Niet zo netjes.

Kans op toeval is onzin

di, 10/10/2017 - 06:00

Het is lastig om wetenschappelijke publicaties te beoordelen. Vaak komt er ingewikkelde statistiek bij kijken. Maar er is een eenvoudig middel waarmee je althans soms kunt nagaan dat het om onzin gaat. Dat is namelijk als de auteur het heeft over de ‘kans op toeval’. Wie die woorden gebruikt heeft het niet begrepen.

Met even googelen vind je bijvoorbeeld een uitleg over het begrip significantie met de volgende zin “Vinden we geen significant verschil (dus een kans groter dan 5% dat het toeval is)...” . Dan hoef je niet meer verder te lezen. In het Engels is het niet moeilijk om zinnen tegen te komen als “We see some differences, but want to know if those differences are likely due to chance” en “it [het statistische pakket] will show you ‘.05,’ meaning that the finding has a five percent (.05) chance of not being true.”

Loterijen

Er is vrijwel geen enkele loterij waar de uitslag ‘het is toeval’ of ‘het is geen toeval’ luidt. Wat er wel gebeurt is dat onderzoekers een of ander resultaat vinden, en zich dan afvragen: ‘Stel dat het proces dat tot dit resultaat geleid heeft volledig door toeval bepaald wordt, en er dus helemaal geen speciaal effect is, wat voor kans zou er dan geweest om dit resultaat te krijgen?’ In dat geval heb je een duidelijk kansmodel (‘er is niks aan de hand’) en dan kun je aan de hand van het model de kans uitrekenen. Meestal gaat het dan niet om ‘dit resultaat’ maar om ‘dit of een extremer resultaat’. Als die kans slechts 1 op 20 of nog kleiner is, is het gebruik om te denken dat er misschien toch iets aan de hand is, en dat noemen we dan significant, wat dus jargon is voor: het heeft heel misschien iets te betekenen. Die 1 op 20 is dus niet de kans dat het effect puur een toevalseffect is. Het is de berekende kans om een dergelijke uitkomst te krijgen als het wel degelijk toeval is. (De echte kans op de gevonden uitkomst is natuurlijk gewoon 1, want het is gebeurd.)

Als je aan een loterij meedoet met tienduizend loten en één prijs, dan kan de winnaar –  en iedereen anders trouwens ook – achteraf uitrekenen dat de kans dat die ene persoon de prijs zou winnen slechts één op tienduizend was. Er is niettemin geen enkele reden om dan te denken dat er iets anders dan toeval een rol heeft gespeeld, en al helemaal niet dat de kans dat de winnaar níét door een hogere macht begunstigd is slechts 0,0001 is. De winnaar kan dat gevoel natuurlijk wel hebben, speciaal als hij de prijs goed kan gebruiken, maar het blijft onzin.

Is er echt iets aan de hand bij een significant resultaat? Laten we uitgaan van een situatie die helaas helemaal niet denkbeeldig is. Er zijn 1000 onderzoekers die de meest krankjorume ideeën hebben en experimenten doen om te kijken of die ideeën ook kloppen. Slechts één onderzoeker heeft het geluk dat het idee ook ergens op slaat. Die zijn proef wijst dat dan ook uit. In de praktijk is dat helemaal niet zo zeker en ook als de proef goed is ingericht heeft deze geluksvogel geen 100% kans dat zijn proef slaagt, maar doorgaans slechts 80%. Maar dat negeren we even. Als alle onderzoekers akelig goed hun best doen om zo eerlijk mogelijk hun rare idee te testen, zullen er toch nog altijd circa 50 een significant resultaat vinden. In deze ideale situatie is nog steeds ongeveer 98% van de significante resultaten gewoon onzin.

Visexpedities

In de praktijk is het veel erger. De ideeën van de onderzoekers zijn niet zozeer krankjorum als wel heel erg wazig. Ze weten niet precies waarnaar ze op zoek zijn. Ze willen weten of sommige soorten voedsel een extra gunstig of extra nadelig effect op de gezondheid hebben. Dan vragen ze proefpersonen de oren van het hoofd over wat die zoal eten, en ze gaan voor tientallen gezondheids- of ziekte-effecten na hoe het verloopt met de betrokkenen. Of nog erger: ze gaan bepaalde zieken vragen wat die de afgelopen jaren gegeten en gedronken hebben. Of ze willen weten of mensen die in bepaalde maanden geboren zijn een bepaalde affiniteit met mensen die in dezelfde of andere maanden geboren zijn. In dat geval kun je dus een tabel maken van echtscheidingspercentage voor elk der 78 soorten echtparen (de ene partner in januari, de andere in januari, februari, maart etc.) en dan kijken of er soorten zijn die eruit springen. Bij sommige onderzoeken kun je op allerlei manieren subgroepen vormen, allemaal natuurlijk als je voorafgaand aan je onderzoek eigenlijk helemaal niet wist waar je naar op zoek bent. Een andere mogelijkheid is dat je verschillende manieren van statistiek bedrijven probeert.

Visexpeditie (bron)

Het effect van deze visexpedities in data is dat misschien wel de helft van de onderzoekers (ik ben voorzichtig) een ‘significant’ resultaat vindt dat wel ergens gepubliceerd kan worden. Dan hebben we dus 500 ‘significante’ resultaten, waarvan er maar één ook echt iets voorstelt, dus 99,8% van de significante resultaten is onzin. Voor dit voorbeeld maakt het helemaal niet uit of de onderzoekers allemaal de data zolang martelen totdat er een ‘resultaat’ komt of dat maar de helft daarmee succes boekt. Er staan zulke grote beloningen klaar voor significante resultaten en de straf voor het publiceren van iets dat later onzin blijkt, is zo gering dat we tegenwoordig de situatie hebben dat in allerlei wat zachtere wetenschappen vrijwel alle resultaten onzin zijn, zuiver omdat de onderzoekers allemaal hun lessen statistiek vergeten zijn en denken dat ‘significant’  inhoudt dat er slechts een klein kansje (1 op 20) is dat ze zich vergissen. Dit wordt verergerd doordat al het rekenwerk door de computer gedaan wordt en je als onderzoeker helemaal niet hoeft te snappen wat die computer doet.
Wat je op zijn best kunt zeggen, is dat je waarschijnlijk tamelijk kleine a priori kans met twintig is vermenigvuldigd, en alleen als je niet achteraf aan het knutselen bent geslagen met de gegevens.

Onderzoekers die medicijnen ontwikkelen hebben deels met hetzelfde te maken. Die proberen ook vele duizenden substanties uit. Bij opeenvolgende proeven in reageerbuizen, met proefdieren en met gezonde vrijwilligers, proberen ze zich een beeld te vormen van de activiteit van hun spul. In elk stadium valt er veel af. Pas op het laatst, dus als ze al in het bezit zijn van veel kennis, worden de kostbare proeven gedaan met echte zieken. Maar ook dan gaat de geschatte kans dat het spul werkzaam is op basis van wat al bekend is omhoog met een bescheiden factor, tenminste als de proef gunstig uitpakt. (Je moet eigenlijk met odds rekenen, maar bij deze uitleg met hele grove getallen is dat onbelangrijk.)

Onderzoekers die daarentegen homeopathie onderzoeken, verdoen hun tijd. De kans dat twee eeuwen natuurkundig, chemisch, farmacologisch en medisch onderzoek er helemaal naast zit, is praktisch nul. Een statistisch significante uitslag zal die kans met twintig vermenigvuldigen, en dat is nog steeds praktisch nul. Mocht de uitkomst heel erg significant zijn, dan moeten we de kans meewegen dat er ergens een of andere andere fout is gemaakt, gebrekkige blindering bijvoorbeeld. Een berucht Nederlands onderzoek naar homeopathie bij kalverdiarree kwam effectief op p=0,0000001, en ik trof ooit een obscuur Mexicaans artikel aan over homeopathie bij astma met p=0,00000000001.
De kans dat er een methodologische fout is gemaakt is, is dan aanzienlijk, althans oneindig veel malen groter dan de kans dat twee eeuwen wetenschap de prullenbak in moet. De homeopaten zien dat anders, die beweren dat hun rituele bereidingswijzen en onzinnige diagnostiek allerlei spirituele genezende krachten losmaken. Die krachten blijken zich echter niet aan de statistiek te willen houden want bij goed opgezette proeven komt er nooit wat van terecht.

Sir Edmund

De reden voor mij om dit allemaal nog eens te vertellen is dat de zaterdagbijlage van de Volkskrant, Sir Edmund, op 30 september 2017 een omvangrijk stuk van Martijn van Calmthout afdrukte over de ontevredenheid van wetenschappers met de zogeheten p-waarde. De drempel zou misschien van 0,05 naar 0,005 moeten. Ik betwijfel of dat de oplossing is. Wetenschappers moeten zich inhouden met p-hacking, ze moeten corrigeren voor meervoudig testen, en zouden eigenlijk alleen maar p-waarden moeten publiceren als ze van tevoren exact aangeven welke hypothese ze gaan testen en hoe ze dat gaan doen. Als het exploratief onderzoek is, dan moeten ze dat op zijn minst dat duidelijk zeggen.

Wat echter heel zorgelijk is, is dat Van Calmthout zelf het tot achtmaal toe heeft over ‘de kans op toeval’. Mijn beginsel ‘zo gauw je de frase “kans op toeval” of “due to chance” ziet staan, niet verder lezen’ is eigenlijk van toepassing.

Van Calmthout suggereert dat je een munt kunt testen door hem tienmaal op te gooien. Komt hij dan elke keer op kop, dan is de munt waarschijnlijk vals. Dat is onzin. De kans dat een willekeurige munt uit iemands portemonnee een grote voorkeur voor kop heeft is astronomisch klein. Hoe het zit met de kans dat je een corrupte goochelende scheidsrechter treft die op zo’n manier probeert te beïnvloeden wie er op welke helft speelt, dat weet ik niet. Als je moet beslissen: is dit stom toeval of is er wat met die munt, zal na een vluchtige controle of de munt niet krom is of aan beide kanten een kop heeft, de beslissing nog steeds zijn: stom toeval. Dan kun je net zo goed de vluchtige controle meteen doen, en het tienmaal opgooien overslaan.

Interessant genoeg zijn sommige munten waarvan de beeldenaar een beetje dik is niet helemaal ‘eerlijk’: als je ze op een heel gladde ondergrond, een glazen plaat bijvoorbeeld, snel om een verticale as laat tollen, vallen ze vaker met de kop naar beneden, en ‘munt’ boven. De gladde ondergrond is essentieel, want kleine oneffenheden werken als randomizer en misschien zijn er heel veel omwentelingen nodig voordat de lichte onbalans zijn werk kan doen. Op een ruwe ondergrond duurt het tollen wellicht niet lang genoeg. Rob Nanninga schreef in Parariteiten dat je onder gunstige omstandigheden negen van de tienmaal munt krijgt. Dat heb ik nooit gehaald. Het werkte vroeger met guldens met Juliana erop, en tegenwoordig met sommige euromunten (halve euro’s met koning Albert erop, naar ik meen).

Hoe slecht Van Calmthout in het vak zit, blijkt ook nog uit iets anders: de beroemde grondlegger van de wetenschappelijke statistiek, Sir Ronald Fisher, wordt betiteld met Robert Fischer (de schaakkampioen), en het feit dat hij drie jaar voor zijn dood naar Australië verhuisde is reden om hem tot ‘Brits-Australisch’ te bombarderen. Fisher begon zijn carrière op een landbouwkundig proefstation. Daar stop je zaden in de grond en je kijkt naar de opbrengst. In plaats van door te kweken met de 5 procent ‘beste’, kun je ook als criterium nemen dat de plant een ‘significant’ hogere opbrengst heeft. Maar doorkweken is toch wel wat anders dan meteen maar denken dat je een nieuwe bijzondere variëteit hebt, en daar een stuk over sturen naar een vakblad.

Komt een vrouw met een homeopathisch recept bij de apotheek

ma, 09/10/2017 - 06:00

Cees Renckens schrijft columns voor Kloptdatwel. Van 1988 tot 2011 was hij voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Foto: Klaas Jaarsma

Net zoals o.a. artsen, verloskundigen, fysiotherapeuten, zijn ook apothekers verplicht zich periodiek (eens per 5 jaar) te herregistreren om vermeld te kunnen blijven in het BIG-register, bedoeld om aan de burger duidelijk te maken dat de hulpverlener zijn vak goed bijhoudt. De eisen die aan herregistratie gesteld worden staan voor wat betreft de apothekers vermeld in het Beoordelingskader algemeen deel, versie 3.0 met Bijlage 2a voor de apothekers. Versie 1.1. Het CIBG beheert het BIG-register en stelde de herregistratie-eisen op. Ik geef enkele citaten uit die regeling.

Artikel 3.2.3 Niet reguliere behandelwijzen of alternatieve zorg
De uren mogen worden meegerekend indien zij binnen het deskundigheidsgebied van het betreffende beroep vallen. Het verlenen van zorg die niet tot de reguliere gezondheidszorg wordt gerekend mag niet als relevante werkervaring voor herregistratie in het BIG-register worden geteld. Hiertoe behoren homeopathie en acupunctuur maar ook andere interventies en therapieën die niet passen binnen de kaders van het deskundigheidsgebied waarvoor de zorgverlener in het BIG-register geregistreerd is. (…)

Zorgverleners die zowel reguliere als niet-reguliere behandelwijzen toepassen kunnen in het kader van herregistratie alleen werkzaamheden meetellen die tot de reguliere gezondheidszorg behoren. Dit dient tot uiting te komen als een percentage van het totaal aan werkzame uren. Meer informatie staat in het beroepspecifieke deel.

Dit gaat nog allemaal prima, maar wat doet de apotheker, die een recept van een homeopathisch arts onder zijn neus krijgt? De wet vergt van hem het volgende:

8.5 Advies en voorlichting
De apotheker informeert en begeleidt een cliënt zodanig dat een optimaal geneesmiddelengebruik, inclusief therapietrouw, wordt bereikt. Hiertoe behoren onder andere:

  • het geven van advies en voorlichting aan de cliënt omtrent het gebruik, de werkingen bijwerkingen van geneesmiddelen;
  • het bespreken van de farmacotherapeutische behandeling met de cliënt en relevante derden;
    [...]

Gesteld dat het recept Natrium muriaticum D10 zou betreffen, wat kan zo’n apotheker dan allemaal vertellen over werking en bijwerking en hoe bereidt hij dat spul?  Weet hij wel hoe je al schokschuddend van een inerte oertinctuur een werkzaam homeopathicum fabriceert? Nee, dat weet hij niet, want er wordt in het curriculum van de apothekers-opleiding geen melding gemaakt van onderricht op dit gebied. Dat valt te lezen in het Domeinspecifiek referentiekader & Raam plan Farmacie 2016, geschreven in opdracht van de farmacieopleidingen in Nederland in samenspraak met de beroepsorganisatie van Nederlandse apothekers KNMP. Toch kan hij niet weigeren, want artikel 8.4 luidt als volgt: ‘Werkzaamheden die worden gerekend tot dit deskundigheidsgebied van de apotheker zijn (…) het bereiden en/of ter handstellen van alternatieve geneesmiddelen (homeopathie en kruidengeneesmiddelen) en het uitvoeren van kwaliteitscontroles.’ Onze apotheker is dus wettelijk verplicht aan dit circus van door de overheid opgelegde kwakzalverij mee te doen of hij wil of niet!

Goede raad is duur: in zijn opleiding leert de student farmacie niets over kruidenmiddelen en homeopathie, maar volgens de wetgever maakt het bereiden en afleveren ervan en het geven van goede voorlichting wel degelijk deel uit van zijn deskundigheidsgebied. Tegelijkertijd creëert de wet wel een uitzonderingspositie voor al die uren die een apotheker eraan besteedt, want zij tellen niet mee bij de herregistratie. Je hebt in ons land goed en slechte wetten, maar een innerlijke contradictie zoals in het Beoordelingskader voor apothekers deel 2a, dat zien we waarachtig maar zelden.

Voor de geprangde gewetensvolle apotheker heb ik wel een tip. (Ik ken een apotheker, die dit eens wilde invoeren in zijn apotheek, maar de apothekers-assistentes protesteerden heftig en het ging dus niet door!) Wat hij moet doen is het spel meespelen, zijn geweten even uitschakelen, en achter in zijn apotheek een grote fles met water plaatsen waaruit voor elk homeopathisch recept het benodigde volume kan worden afgetapt om in een flesje te worden gestopt. De flesjes en de etiketten worden los van elkaar bewaard. Vervolgens wordt het etiket van het recept op het flesje geplakt. Hier kraait geen haan naar, want geen chemicus of fysicus is in staat Natrium muriaticum D10 te onderscheiden van Aconitum D10, Helleboris D10 of gelijk welke naam er ook maar gewenst wordt. De patiënt komt dus niets te kort.

Kloptdatwel over Kloptdatwel 2016-2017

zo, 08/10/2017 - 06:00

Kloptdatwel bestaat 7 jaar. Zoals ieder jaar geven we inzicht in het afgelopen jaar, de bezoekersaantallen, ‘scores’ op Twitter en Facebook, de highlights en de toekomstplannen.

Unieke bezoekers
Ook dit jaar houden we de inmiddels tot traditie geworden gebeurtenis in ere: we hebben weer een nieuw record aan bezoekers neergezet. Een dikke 306.000 bezoekers wisten ons te vinden in vergelijking met 255.000 het jaar ervoor. Helaas laten de overige metrieken opnieuw een verslechtering zien. Behalve een stijging in het aantal opgevraagde pagina's is namelijk wederom de doorgebrachte tijd per gebruiker gedaald en is ook de bouncerate weer gestegen. Maar door de grote stijging in bezoekers is onze website maar liefst 9427 uur bekeken. In vergelijking met vorig jaar (8000) uur een mooi resultaat. Ook het jaar daarvoor (9060 uur) is ruim ingehaald. We zijn er trots op!

Bezoekersstatistieken Kloptdatwel.nl van 1 oktober 2016 t/m 30 september 2017

Artikelen
Dit jaar hebben we 123 publicaties gemaakt met een totaal van 80,903 woorden. In het bijzonder wil ik Laurens Dragstra, 'SKEPP-veteraan & Kloptdatwel-nieuwkomer' Frank Verhoft en onze vaste columnist Cees Renckens bedanken. Zij schreven respectievelijk 9 en 5 artikelen en 13 columns.

Social media
Op Facebook hebben we op moment van schrijven 1175 likes, tov 1046 vorig jaar. Maar die 1046 was destijds een stijging van 57%, dus is de stijging dit jaar een tikkeltje mager. Ook op Twitter was de stijging mager. Momenteel hebben we 1144 volgers vergeleken met 1054 vorig jaar. Als laatste onze mailinglijst, die heeft nu 161 abonnee's tegenover 146 vorig

Kloptdatbel
Mijn telefoonnummer staat bij de contactgegevens, helaas ben ik dit jaar vrijwel niet gebeld waardoor ik geen leuke anekdotes heb om te rapporteren.

De linke weekendbijlage (39-2017)

za, 07/10/2017 - 06:00


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

Unacknowledged op Netflix - herkauwde onzin van Steven Greer

vr, 06/10/2017 - 06:00

Sinds een paar maanden staat de Unacknowledged op Netflix. In deze documentaire van ufoloog Steven Greer wordt uit de doeken gedaan dat een elite binnen geheime programma's van de Amerikaanse overheid informatie achterhoudt over contacten met buitenaardsen, neergestorte ruimtevaartuigen veiligstelde en zich de technologie daarin eigen maakte. En niet om daarmee de problemen op onze planeet constructief op te lossen, maar om ze aan te wenden om uiteindelijk de totale controle over onze samenlevingen te verkrijgen. Hoewel Greer het allemaal heel serieus brengt, is het allemaal dezelfde evidente flauwekul waarmee hij al jaren komt.

Greer loopt al heel wat jaartjes mee in het ufowereldje. In 1990 richtte hij het Center for the Study of Extraterrestrial Intelligence (CSETI) op. Oorspronkelijk was dat een non-profit organisatie, maar sinds 2013 is het een commercieel instituut waarmee Greer een goed belegde boterham verdient. Unacknowledged is het laatste product, maar het biedt voor de nieuwsgierige kijker die al een beetje weet wat er binnen de ufologie naar voren wordt gebracht, niets nieuws. Het is het uitmelken van oud materiaal waarmee Greer al jaren rondloopt.

Bewijs genoeg

Na de introductie volgen de aankondigingstitels met allerlei bekenden beelden van misstanden op onze planeet. Van de moord op Kennedy tot het aangespoelde Syrische jongetje op een strand in Turkije. Dit alles onder begeleiding van Louis Armstrong's 'What a wonderful world'. De boodschap van de documentaire wordt al stiekem doorgegeven: wij leven op een verziekte planeet en de buitenaardsen kunnen ons helpen om uit onze ellende te geraken. Als we ze maar willen zien natuurlijk. De documentaire begint dan met Act I: An embarressment of riches waarin de kijker overtuigd moet worden dat er al lang genoeg bewijs is voor die vermeende buitenaardse bezoekjes.

Het Guy Hottel memo

Dat zogenaamde bewijs van Greer is niet veel meer dan waarmee hij in 2001 al zijn fameuze Disclosure presentatie in 2001 vulde: en 20-tal getuigen deden toen hun verhaal. Marcel Hulspas schreef er over in Skepter. Maar eerst doet Greer nog zijn best om ons in de stemming te brengen met het overbekende Roswell-verhaal. Dat daar veel mythes over zijn, erkent Greer, maar hij wijst op het zogenaamde Guy Hottel memo, een FBI document waarin gesproken wordt over vliegende schotels die neergestort zijn in New Mexico en waar buitenaardsen geborgen zouden zijn. Greer vergeet te vertellen dat dit memo (uit 1950) weinig tot niets te maken heeft met Roswell (1947) en dat de FBI het ook maar ziet als iets dat een ongeïdentificeerde persoon vertelde aan een agent: "It related a story told to one of our agents by a third party who said an Air Force investigator had reported that three “flying saucers” were recovered in New Mexico." Een verslag van een opgevangen gerucht, dus.
Opgevoerde expert Richard Doty mag in beeld ook vertellen dat deze aliens zijn getransporteerd naar de bekende geheime luchtmachtbasis Area 51. Maar hij vergeet jammer genoeg uit te leggen hoe dat precies zit met de tijdsvolgorde. Area 51 werd immers pas geheim in 1955 toen het als thuisbasis voor de U2-spionagevliegtuigen in gebruikt genomen werd.

Veel van de andere opgevoerde verhalen zijn besproken door Hulspas of komen langs in de besprekingen van Rob Nanninga [1,2] van de schrijfsels van Coen Vermeeren (waar het om het opvoeren van getuigen gaat, blijft het immers vissen uit een beperkte vijver). Het gaat dan om volstrekt  ongeloofwaardige types als Clifford Stone, Philip Corso, Robert Salas en Carl Wolf. De kwestie rond testen van intercontinentale raketten die afgevuurd werden van de Vandenberg airbase en die door ufo's zouden zijn beïnvloed, was nog enigszins nieuw voor mij, maar ook dat is reeds lang geleden afdoende verklaard. Telkens weer 'ooggetuigen' met teveel fantasie, daar beschermt een uniform je niet tegen.
De enige beetje interessante casus is mijns inziens die van vlucht JAL 1682 in 1986, die nooit helemaal goed opgehelderd is. Maar zoals met de meeste onopgeloste waarnemingen van ufo's betekent 'onverklaard' nog lang niet 'onverklaarbaar'. Meestal is er gewoon een gebrek aan essentiële informatie, dat een bevredigende oplossing in de weg staat.

Aan het einde van dit deel zien we Greer weer aan het woord. Hij vertelt dat de bekende skepticus en ufo-criticus Carl Sagan in begin van zijn carriere best positief zou hebben geschreven over ufo's en aliens, maar dat hij na druk van de inlichtingendiensten (middels chantage) aan het debunken is geslagen. Bewijs voor zijn stelling ontbreekt. Greer noemt ook nog even zijn vorige project dat draaide om een kleine mummie die gevonden is in de Atacama-woestijn. Volgens Greer nog steeds "most likely not of human origin", maar de wat nuchterdere mens zal zich goed kunnen vinden in het oordeel dat het wel een interessant mummie is, maar 100% zeker menselijk.

Steven Greer

De doofpot

Na een half uurtje deze oude meuk te hebben moeten aankijken, wordt de kijker vergast op Act II: Down the Rabbit Hole. Nu gaat het om de vermeende doofpot. Volgens Greer was het Roswell-incident een keerpunt. De luchtmacht werd binnen een aantal weken daarna een zelfstandig legeronderdeel en ook de CIA werd in die maanden opgericht. Achter de schermen zou er een splitsing ontstaan tussen legitieme militaire en inlichtingenoperaties en 'deep, black programmes that are unacknowledged' die tegenwoordig wel 100 tot 200 miljard dollar per jaar zouden opslokken via een black budget.
Een beetje indirect wijst Greer ook op een geheime commissie, Majestic-12 genoemd, die door president Truman zou zijn ingesteld. Dit hele verhaal berust echter op een vervalst document. Dat is vrij algemeen bekend en ook geaccepteerd door de meeste ufo-enthousiastelingen. Er zijn er natuurlijk ook bij die denken dat deze vervalsing onderdeel is van de verwarringsstrategie van CIA en andere diensten ...

Kennedy wordt vervolgens vermoord omdat hij info over ufo's wilde vrijgeven. En ook Marilyn Monroe. Zij had namelijk het een en ander gehoord van de Kennedy-broers. En de CIA heeft allerlei mannetjes zitten op strategische plekken bij de media om het nieuws dat ons voorgeschoteld wordt helemaal te kunnen sturen. Ze krijgen er flinke bedragen voor, in cash betaald om een paper trail te voorkomen. In de roddelbladen lees je 'per ongeluk' wel eens verhalen over ufo's en aliens die waar zijn, maar het is allemaal zo ingeklemd tussen misinformatie dat het makkelijk wordt om alles als onzin af te doen. Ook het officiële ufo-onderzoeksproject Blue Book komt langs en de wijze waarop dat gedwarsboomd is. Wat Greer hierover naar voren brengt, klopt ook niet helemaal, maar die geschiedenis is misschien iets voor een andere keer.

Regelmatig heeft Greer het erover dat hij met allerlei hooggeplaatste officials over al deze zaken heeft gesproken en dat die dan ofwel ten kennen gaven dat het zou kloppen, ofwel dat ze er iets mee zouden gaan doen. Maar dat komt er dan nooit van. Natuurlijk omdat ze tegengehouden worden door die ultrageheime projecten. Zo beweert hij in 1993 uitvoerig met toenmalig directeur van de CIA, James Woolsey, te hebben gesproken. Greer noemt het een briefing waarin hij allerlei documenten overhandigde, maar Woolsey zelf heeft een iets andere herinnering aan hun ontmoeting.

Achtergehouden technologie

Wie nog niet afgehaakt is, komt na ruim een uur bij Act III: The Lost Century. Hierin vertelt Greer dat het allemaal om technologie draait. De veelbelovende ideeën van Tesla zouden als ze opgevolgd waren allang hebben geleid tot gratis, vrije energie voor iedereen. Maar dat is natuurlijk tegengehouden door de bestaande industriële elite die nog steeds vooral in fossiele brandstoffen zit. Maar ook de lieden met belangen in kernenergie en duurzame energiebronnen als zonnepanelen zitten niet te wachten op deze technologie die de machtsverhoudingen in onze samenleving compleet op zijn kop zou zetten.

Volgens Greer is de term ufo een bewuste afleiding van waar het eigenlijk om draait, namelijk het bestaan van alternatieve vormen van energie en alternatieve aandrijvingsmogelijkheden. Maar ook uitvinders die geen kennis hebben van de geavanceerde buitenaardse snufjes lopen tegen problemen aan. Stan Meyer ontwikkelde een auto die op water kond rijden en hij had ook een over unity-apparaat, een torusvormige spiraal waarmee je nulpuntsenergie uit het vacuüm zou kunnen trekken. Op zijn werk werd beslag gelegd, volgens Greer. Eugene Mallove, een andere bekende uit het 'alternatieve energie'-wereldje komt ook langs. Greer vertelt dat dit soort uitvinders naief denken dat de wereld in de rij zal staan om hun vindingen te verwelkomen, maar dat ze vergeten dat Murder inc. in die rij vooraan staat. Dat Meyer en Mallove om zeep zijn gebracht vanwege hun uitvindingen, is een van de mythes die bij complotdenkers heeft postgevat, maar Greer zegt dat er vreemd genoeg niet bij en noemt überhaupt hun lot niet. Dat is zeker huiswerk voor de kijker.
En dan gaat het door over anti-zwaartekracht. Geheime afdelingen van high-tech bedrijven zouden er al sinds de tweede wereldoorlog mee bezig zijn, voortbordurend op werk van geleerden in het Duitse Rijk. Alien Reproduction Vehicles zouden zijn gebouwd door organisaties als Skunk Works van Lockheed, met capaciteiten die 50 jaar vooruitlopen op wat je technologisch voor mogelijk houdt.

Een buitenaards ruimtevaartuig? Nee, een Alien Reproduction Vehicle, bedoeld om een false flag aanval op aarde mee uit te voeren.

Nog niet vaag genoeg? Volgens Greer gaat de geheime elite ons uiteindelijk voorhouden dat er een gevaar schuilt in de buitenaardse bezoekers en dat gebruiken als excuus om een totalitaire controle over onze samenlevingen te bemachtigen. Wernher von Braun zou op zijn sterfbed (1977) voor de ultieme false flag hebben gewaarschuwd, een zogenaamde aanval van buitenaardsen op aarde met nagebouwde buitenaardse ruimtevaartuigen. Maar eerst gaan ze andere gevaren aanwijzen, sattelietaanvallen van de Russen, dan terroristen, asteroïden op ramkoers met aarde, en ontspoorde dictators in derde wereldlanden. Allemaal ingezet om ons warm te maken voor het ontwikkelen van ruimtewapens. Natuurlijk hebben we hier ook alleen maar het woord voor van één persoon, Carol Rosin, een dame die ook al weer heel wat jaartjes in het complotdenkerscircuit meedraait.

Maar als je dit grotere plaatje eenmaal ziet, begint alles op zijn plaats te vallen. De merkwaardige verminkingen van vee die wereldwijd plaatsvinden, dienen bijvoorbeeld om ons psychologisch te bewerken zodat we een aanval van buitenaardsen steeds plausibeler gaan vinden. Ook de ontvoeringsverhalen door buitenaardsen komen stiekem van programma's die door mede-aardbewoners opgezet zijn. Daarvoor werden dan vaak mensen (als acteurs) ingezet die aangeboren afwijkingen hadden en er daardoor sowieso al wat buitenaards uitzien. Details kan de zegspersoon, de eerder genoemde Doty, aan Greer niet geven, want het is allemaal hartstikke geheim en het programma loopt waarschijnlijk nog. Al die sciencefiction-films en -series streven natuurlijk hetzelfde doel na.

Disclosure als panacee

Het grootste gevaar op aarde is niet IS, Irak, Rusland of China, maar een groep die, ongecontroleerd door de president van de VS of het Congres, deze technologie gebruikt om buitenaardse toestellen te volgen en aan te vallen. Om weer controle te krijgen over deze psychopaten hebben we niet minder dan een revolutie nodig, volgens Greer. Maar in Frankrijk zijn er ook hoopvolle initiatieven. Onder Sarkozy zouden er protocollen ontwikkeld zijn om op vreedzame wijze met de buitenaardsen contact te zoeken. Tussen neus en lippen door vertelt Greer dat dat ook al in samenwerking met hem gelukt zou zijn. En ook het Vaticaan zou zich al voorbereiden op dergelijke contacten, een geruststellende gedachte.
Denk eens even na over wat voor mooie vooruitzichten onze samenlevingen zouden hebben als die verborgen gehouden technologieën eindelijk allemaal vrijgegeven zouden worden? Daarom moeten we allemaal om disclosure vragen, de Amerikaanse overheid dwingen om eindelijk openheid van zaken te geven. Maar hoe dat precies in zijn werk moet gaan, is me een raadsel. Want heeft Greer net niet uitgelegd dat alle officiële organen helemaal geen weet hebben van al die geheime projecten? Hoe kunnen ze er dan openheid over geven?

Tot zover de sprookjes van Steven Greer. Over zijn eigen buitenlichamelijke ervaringen, telepathische contacten met buitenaardsen en experimenten met remote viewing heeft hij het niet in de documentaire. Misschien werd het dan allemaal wat te ongeloofwaardig voor de gemiddelde Netflixkijker. Die moet misschien eerst psychologisch rijp worden gemaakt voor wat Greer nog meer in petto heeft. Geen complot, maar een goed doordacht business model.

Relevante artikelen uit Skepter

 

De linke weekendbijlage (38-2017)

za, 30/09/2017 - 09:39


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.

Enneagrampromotie

wo, 27/09/2017 - 13:08

Afgelopen dinsdag 26 september promoveerde Claudia Hoekx aan de Radboud Universiteit op haar proefschrift getiteld “The usefulness of the Enneagram model in The Netherlands”. Vorige week sprak ik mijn verbazing uit over de inhoud en kwaliteit van dit proefschrift, vandaag een verslag van de promotie. De vragen die de promotiecommissie stelde waren een stuk steviger dan verwacht, de antwoorden van de promovenda niet erg overtuigend. Toch ging ze natuurlijk met de bul naar huis.

Claudia Hoekx

Na het lekenpraatje van Hoekx over haar proefschrift, kreeg de voorzitter van de manuscriptcommissie, prof. dr. Hans Doorewaard, als eerste de gelegenheid om te opponeren. Hij was Hoekx behoorlijk behulpzaam door heel duidelijk te stellen dat het proefschrift niet ging over de vraag of het Enneagram Model waar is (en betwijfelde of die vraag überhaupt wetenschappelijk onderzocht zou kunnen worden), maar dat het louter en alleen ging om hoe gebruikers van dat Enneagram Model dat ervaren. De analyse van de interviews was zijns inziens wetenschappelijk al interessant genoeg. Mijn gedachte was dat dan in ieder geval de titel al ernstig misleidend is te noemen, iets als de 'De gebruikswaarde van het Enneagram Model in Nederland door de roze bril van fanatieke aanhangers' dekt de lading beter. In de tweede vragenronde bleek Doorewaard tot mijn verbazing het onderscheid tussen 'manifeste' en 'latente' waarden dat Hoekx maakt in haar proefschrift helemaal niet goed begrepen te hebben.

Prof. dr. Paul de Blot was de volgende opponent. Hij was de enige die het wat meer over Business Spirituality had, maar benadrukte ook dat het onderzoek in dit proefschrift daar eigenlijk helemaal niet over gaat. Hij verastte ons met zijn duidelijke stelling dat het Enneagram altijd al door de Jezuïten was gebruikt, maar dat die het alleen nooit op schrift hadden gesteld. In de 'officiële' geschiedenis van het ennegram komen de Jezuïten er pas begin jaren 70 van de vorige eeuw mee in aanraking. Bedoelde de Blot nu werkelijk dat zijn orde dit model al eeuwenlang gebruikt en eigenlijk geheim had gehouden? Je bijna van een echte jezuïtenstreek spreken, maar misschien is het geheugen van deze 93-jarige ook niet helemaal scherp meer. Hij leek echter ook de verzonnen Soefi-oorsprong van het Enneagram voor waar aan te nemen.
Overigens ontdekte ik dat een pauselijke adviesraad in 2013 in een stuk over New Age waarschuwde voor het gebruik van het Enneagram als spiritueel model:

An example of this can be seen in the enneagram, the nine-type tool for character analysis, which when used as a means of spiritual growth introduces an ambiguity in the doctrine and the life of the Christian faith.

Stiekem ben ik toch wel benieuwd wat De Blot hierover allemaal zou zeggen, maar helaas had ik na de promotie geen gelegenheid om hem aan de tand te voelen.

vlnr: Hendriks, De Nijs, Blomme, Doorewaard

Prof dr. Herman van den Bosch verzuchtte dat hij blij was dat hij de Nederlandse versie van het proefschrift had kunnen lezen. (Hoekx had er zelf voor gekozen om op de Engelstalige versie te promoveren, dat had helemaal niet gehoeven, begrepen we na de plechtigheid.) Van den Bosch' vragen waren als ik het me goed herinner vooral van praktische aard als 'wat heeft een manager hier aan'?
Dr. Sharda Nandram had vervolgens pittige vragen over hoe Hoekx de Grounded Theory nu precies had toegepast. Wat ik ervan begreep is dat die normaalgesproken in een theoretisch model moet uitmonden, maar dat dat in het proefschrift eigenlijk niet gebeurt. Tenslotte had dr. Inge Bleijenbergh bedenkingen bij het ontbreken van letterlijk citaten uit de interviews, terwijl het gaat om de analyse van die interviews. Nu krijgen we alles gefilterd door de bril van Hoekx voorgeschoteld. Hoekx verdedigde zich daartegen door te vertellen dat die interviews wel beschikbaar zijn, in uitgeschreven vorm en dat ook de opnames er nog zijn. Hoe die dan beschikbaar zijn, werd mij niet meteen duidelijk. Liggen ze ergens in een doos op de zolder van Hoekx?

Al met al werden er toch een flink aantal zeer fundamentele vragen gesteld, die mijns inziens niet echt afdoende werden beantwoord door Hoekx. Eigenlijk zou je mogen verwachten dat deze vragen vóór de goedkeuring van het proefschrift door de manuscriptcommissie zouden zijn gesteld. En kon een dergelijk zwakke beantwoording nog leiden tot het zakken voor dit examen? In theorie is dat mogelijk, maar ik ken geen Nederlandse voorbeelden uit de recente geschiedenis waarin dat gebeurde. Ik ben er dan ook altijd vanuit gegaan dat de bul feitelijk al binnen was op het moment dat de promotie in de universiteitsagenda werd ingepland. O ja, over die wiskundige blundertjes in het proefschrift werd natuurlijk geen woord gerept ...

vlnr: De Blot, Van den Bosch, Nandram, Bleijenbergh

Na uitreiking van de bul sprak  prof. dr. Rob Blomme de laudatio uit, waarin hij het promotietraject van Hoekx vergeleek met de zwerftocht van Odysseus, een lange tocht vol obstakels. Met een "interessant hoogtepunt in de afgelopen week". Zou hij hier mijn analyse bedoelen? Ik had echter niet de indruk dat er erg veel commotie over was ontstaan. De universiteit had niet openlijk gereageerd en andere media haden er ook nauwelijks aandacht aan besteed. We besloten het hem na de plechtigheid maar eens te vragen. ('We' zijn hier Jaap Meijer, die een stukje op de site van Management Team over de promotie schreef, en ikzelf.)

Blomme vertelde ons dat hij had gedoeld op de pittige discussie tijdens de zitting. Een leugentje om bestwil was mijn indruk, eerder een signaal dat hij er niet veel trek in had om er dieper op in te gaan. Ook de ander promotor, prof. dr. Willem de Nijs, maakte zich er een beetje vanaf. Aan Vox liet hij wat meer los, het is goed om zijn ‘Ik denk niet dat er één manager is die na lezing van dit proefschrift denkt dat er een wetenschappelijke basis is voor het model.’ in de oren te knopen. Dat lijkt me een belangrijker boodschap dan die Hoekx met haar proefschrift wil uitdragen. Zij denkt dat het zin heeft om een leidraad aan te bieden die gebruikers informeert over de diverse 'bloedgroepen' die het Enneagram op verschillende wijzen interpreteren en gebruiken.

De decaan van de Faculteit Managementwetenschappen, prof. dr. Paul Hendriks, die de promotiezitting voorzat, was een stuk openhartiger. Duidelijk werd nu dat mijn stuk er in ieder geval toe had geleid dat prof. dr. Teun Hardjono in de promotiecommissie op het laatste moment was vervangen door Bleijenbergh. Aan de Radboud Universiteit was men namelijk niet op de hoogte geweest van het akkefietje van Hardjono op de Erasmus Universiteit waardoor hij daar niet langer in promotiecommissies zitting mag nemen. Het leek ze in Nijmegen beter om deze promotie niet ook nog te belasten met een commissielid waaraan een smetje kleeft. Verstandig, denk ik.
Verder lijkt er procedureel ook niet iets misgegaan, de rol van de decaan is natuurlijk enigszins beperkt. Die moet er op kunnen vertrouwen dat de promotoren de kwaliteit bewaken en geschikte leden voor de manuscriptcommissie voordragen.
Het probleem dat ik wel naar voren heb gebracht is dat dit proefschrift pas heel kort van te voren beschikbaar was, een week of drie voor de promotie. En dan nog alleen in papieren versie. Het maakt het een stuk lastiger om andere deskundigen er naar te laten kijken, al was het maar voor een korte indruk. Heel veel proefschriften bestaan tegenwoordig grotendeels uit artikelen die al gepubliceerd zijn in wetenschappelijke tijdschriften en dan is het goed in te schatten waar het proefschrift over gaat. Dat was hier niet het geval. En ook omdat Hoekx buitenpromovenda was, zijn er waarschijnlijk maar heel weinig mensen überhaupt in gelegenheid geweest om kennis te nemen van waar zij mee bezig was en wat de richting van haar onderzoek was.

Het lijkt me wenselijk en niet zo lastig om wat extra kwaliteitswaarborgen in te bouwen bij buitenpromoties. In ieder geval zou je met dit soort onderwerpen een kritische blik van aanverwante vakgebieden (qua onderwerp of methodologie) moeten aanmoedigen en het proefschrift veel eerder digitaal beschikbaar stellen. De discussie lijkt nu onvoldoende van te voren opgezocht en dat kan tot gênante vertoningen leiden.

Links

Wichelaar Klaas de Jonge

wo, 27/09/2017 - 09:22

In het Eindhovens Dagblad vandaag een artikel over wichelaar Klaas de Jonge. Deze 71-jarige oud-fysicus uit Valkenswaard heeft zo zijn eigen ideeën over hoe de wichelroede werkt. In het artikel komt het niet zo duidelijk naar voren:

Het principe is vrij eenvoudig: over de aarde lopen energiebanen, van noord naar zuid, van oost naar west en diagonaal. Ze hebben welluidende namen als leylijn, Benkerlijn, Hartmannlijn en Currylijn. ,,We zien ze niet, maar ze zijn er wel. Als je er doorheen loopt, pikt je lichaam die prikkel op. Je spieren in je onderarm verkrampen heel even en daardoor komt de wichelroede in beweging."

Dit lijkt weinig af te wijken van wat andere wichelaars vertellen, maar op zijn eigen site legt De Jonge beter uit wat hij bedoelt. Hij verwerpt het bestaan van aardstralen en geeft een volstrekt natuurkundige verklaring:

HOE WERKT HET? De inductie-wetten van FARADAY en LENZ beschrijven de werking van een fietsdynamo, etc... De kenmerk is dat er een electrische puls opgewekt wordt in de geleider (b.v. koperdraad), als deze in een magneetveld bewogen wordt. Bij de mens is de geleider de zenuw, waarin een electrische puls opgewekt wordt, als hij door magneetlijnen loopt.. De veldlijnen van het aardmagnetisch veld induceren een puls in de zenuwen, met het gevolg het samentrekken van de spieren. Dit merk je gelukkig niet en daarom heb je de wichelroede nodig, die dan omvalt. Er is nog een ander effect. De gigantische energie van de zon wordt afgebogen naar de polen. Waar blijft deze energie. Distributie langs de magneetlijnen Dus het zijn echte energielijnen. Een magneetlijn heeft een bepaalde breedte. Bij het binnengaan en uitgaan gaat de wichelroede dicht. Correct, de wet van Lenz .

Deze oud-fysicus zal toch wel begrijpen dat deze theorie heel eenvoudig te toetsen is? Eigenlijk geeft hij zelf al een voorbeeld aan hoe dat zou kunnen:

Een apart verhaal is James Randi, die een grote som uitloofde met soortgelijke experimenten. Hij stopte b.v. een klomp goud in een van een aantal dezelfde verpakkingen. Als je deze aanwees met de wichelroede, dan mocht je het houden. Ook hier het mes: Er is geen methode bekent, zodat je het goud kunt aanwijzen. (Als hij er een magneet in had gedaan. had hij de weddenschap waarschijnlijk verloren).

Ideetje: we kiezen een veldje waar De Jonge eerst van mag bepalen of en waar er 'energiebanen' liggen. Vervolgens begraven we op zeg 20 plekken een doosje waar een sterke magneet in zit of niets. De verstorende werking op het aardmagnetisch veld moet daar toch makkelijk meetbaar van zijn. Hoe veel zou De Jonge denken er goed te kunnen identificeren?

De linke weekendbijlage (37-2017)

za, 23/09/2017 - 09:36


Vaak komen we zaken op internet tegen die niet groot genoeg zijn om een heel stuk over te schrijven of soms hebben we daar de tijd niet voor. Daarom willen wij in deze nieuwe rubriek een verzameling interessante of gewoon vermakelijke berichtjes van de afgelopen week met de lezers van Kloptdatwel delen. Leesvoer voor in het weekend!

Tips zijn welkom! Mail gerust de redactie.